Met een witte Magnum als midnight snack in de mond: “Gewukkig eb che nu een ijfje! Ooo, Wambews! Ge mocht niet stoppen na 13 kinderen van uwe vent, wat ne zever is dat nu. Allee, ziet em daar staan in zijne pyjama.”
Tegen een manspersoon die van die prullen-met-een-gat-in-het-midden in zijn oren heeft om zijn oorlellen uit te rekken, of whatever de functie daarvan mag zijn, esthetische doeleinden heeft het mijns inziens allerminst: “Man, doet toch die Tupperwaredoos uit uw oor!”
Over de Lokerse Feesten: “Pffft, dat is zo’n festival waar mensen met espadrilles naartoe gaan.”
Bij het al zappend terechtkomen bij Komen Eten: “Nee! Nee! Daar kijk ik niet naar! Hier se, ik zie nog liever naar Familie met Tommy en Truuuuudy. Met hun eten altijd.”
Bij het halt houden bij Huizenjacht: “Amai man, hoe lelijk kunt ge zijn. En ik wil haar wel eens in hare hoogslaper zien kreffelen als ze over een paar maanden op bevallen staat. Gemakkelijk zene. Jaahaa, dat gaat aangenaam zijn om dat bed op te maken, en om daar langs te stofzuigen.”
Toen Maylen kwam vragen of ik nu daadwerkelijk antwoorden naar de tv aan het schreeuwen was tijdens een quiz op Eén: “Ah ja! Als zij de antwoorden niet geven, moet ik het doen he! Da’s ne keeiigemakkelijke quiz! En die mensen zijn keeiidom! Kettingbrief!! Ket-ting-brief!!!”
Ik kakel wat af tijdens het televisiekijken me dunkt. En erg vriendelijk ben ik precies ook niet voor de al dan niet bekende medemens. Kuch.
