Maandelijkse archieven: juli 2009

Sixth sense for trouble

Wel wel wel, net als ik aan het bestaan van Doctor Carter herinnerd word doordat hij foto’s op zijn Facebook geplaatst heeft en ik besluit dat het maar een saaie kerel is, spreekt hij me aan. Zijn plan om vroeg naar bed te gaan werd daarmee vlotjes van tafel geveegd. Dan hield hij zich liever bezig met eerst opnieuw de ongenaakbare te spelen, waarna hij me meermaals uitnodigde voor een film en ongevraagd zijn telefoonnummer mijn richting uit gooide. Beetje een herhaling van vorige keer, dat hard to get spelen en wanneer blijkt dat ik net iets harder ben, voor de softere aanpak gaan. Other than that blijkt hij toch ongeveer even interessant te zijn als ik me die nacht eventueel had ingebeeld. Single sinds kort bovendien.
Ik wist dat ik zaterdagnacht nog wat moest vrijhouden. Dat zesde zintuig van mij, dat is onfeilbaar. Mijn gave om mezelf in nesten te werken waarschijnlijk ook.

Can’t be friends

Ben ik nu echt de enige die niet wist dat er vliegen bestaan die zich verkleden als wesp, de snoodaards? En, ongeacht het antwoord op vorige vraag, doet dat u ook denken aan de SATC-aflevering die – ik wist niet eens dat ze me zelfs zò hard kopieerden – Sex and The Country heet en waarin Carrie één van haar beruchte gilletjes slaakt bij het zien van een rat en zeer treffend uitroept “You can’t be friends with a squirrel! A squirrel is just a rat with a cuter outfit!” En, laatste vraag: heeft u daar ook gigantisch hard mee dicht gelegen toen u dat voor het eerst zag en hoorde? I know I did, maar toen wist ik nog niet dat ze zo’n bijna-plagiaat pleegden met hun titels, natuurlijk.

Not yet

En als ik dan toch een kutdag heb: waarom staan de madammen in de boekskes altijd beter met de tentoongestelde blitse outfits dan een normale mens en waarom heb zelfs ìk zin in winterkleren aandoen in juli als ik normaliter winterkleren verafschuw?
On a more positive note: als ik me over dat soort zaken ongelukkig voel, heb ik nog geen tijd om ellendig rond te lopen over de fundamentelere zaken des levens. Nog niet. Aargh.

Down the drain

Instorten van pure vermoeidheid tijdens het ochtendritueel net op de dag van de eerste meeting annex officiële bekendmaking van mijn nieuwe functie, dat is niet goed. Wat cosmetische hulpmiddelen lapten één en ander al op, nu ergens vanbinnen nog iets vinden om datzelfde down-down-binnenste op te lappen en we zitten weer goed. Zucht. Wanneer begint de vakantie?

Fucking home-town-sick already

En als ge dan op een zomerse zaterdagavond duizenden stadsgenoten uitgelaten op zijn Noordkaaps ‘ik hou van u’ hoort zingen, kunt ge alleen maar denken: ik ook van u, en ik ga u godverdomme missen, kutstad.

Beveiligd: Where you get it?

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:


Staying in

Tussen het
* al  twee weken op regelmatige basis bijna tegen de vlakte gaan
* eerst bijna niet kunnen eten en het weinige niet kunnen binnenhouden
* daarna de honger niet meer gestild krijgen met als gevolg nog meer flauwtes
* twee maanden niet slapen en moe zijn
* af en toe een hele kostbare zaterdag plat liggen en nog meer moe zijn
* slaappillen proberen en nog langer wakker liggen dan anders 
* de dag erna evengoed het verdoofde gevoel van de pillen hebben
door, valt er nog nét genoeg leuks te beleven om overeind te blijven. Zoals een onverwacht blitsbezoek morgen van Maylens beste vriend Stijn en zijn verloofde, a.k.a. onze toekomstige Spaanse buren, die net lang genoeg in het land zullen zijn om samen een échte Belgische friet te verorberen. Ik ben daar zo blij om dat ik er geen woorden voor heb, dus ik ga gewoon zwijgen nu. En hopen dat die friet er in blijft, morgen.

Kiss outside the box

88515588

Een paar dagen geleden had iemand het over De Eerste Kus. Tot mijn grote ontsteltenis was het even graven in het geheugen, maar eens ik hem teruggevonden had, wist ik ook meteen waarom het zo’n graven was. De leeftijd was niet de oorzaak van de langer dan verwachte zoektocht naar deze mijlpaal in het bestaan van elke tiener, laat dat duidelijk zijn. Het lag ‘em in het grasduinen in de clichéplaatsen. Tussen de herinneringen aan fuiven in Parochiezaal Onder den Toren of op de tot openluchtfuifdecor omgetoverde wei van boer Charel in de tijd dat het woord pogo nog bestond, zou ik hem immers nooit gevonden hebben. Evenmin in de talrijke café’s die mijn stad rijk is en waar ik menig nacht sleet. Ook de discotheken van bedenkelijk allure waar Bonzai elk weekend opnieuw door de boxen schalde – als plant had ik een beste vriendin die Marina was, want een open geest beleeft meer, beweert een krant, en zo had ik het beste van beide werelden - was niet de juiste plaats om te gaan zoeken. Wegens een aangeboren afkeer van scouts, chiro’s en kampen, kon ik ook die regionen van de zoeklijst schrappen.
Uiteindelijk vond ik hem op een plaats waarvan ik bij het opdoemen van de lang vervlogen herinnering meteen dacht dat ik het had kunnen en moeten weten. Het heuglijke feit speelde zich immers niet zoals men zou kunnen verwachten af tijdens een donkere nacht die gemarkeerd werd door muziek die nu zo fout is dat er hele party’s rond dat thema georganiseerd worden, maar op klaarlichte dag. Niet op een vloer waar je ofwel aan blijft kleven ofwel bijna tegen de vlakte gaat na het strompelen over het zoveelste gesneuvelde glas bier, noch in één of ander – in koor: wat ruist er door het – struikgewas dat het parochiale etablissement veelal omringde en waarvan door velen dankbaar gebruikt werd gemaakt. Wel tussen de kledingrekken in de winkel van een oudere – waarom liet ze zich eigenlijk in met zo’n snotneuzen als ons? – vriendin. Natuurlijk. Dat ik mezelf niet beter kende dan dat zeg, tsss.
En u, ook outside the box gedacht bij het bepalen van uw eerste-kus-locatie?   

Beveiligd: Wanted: carpenter m/f

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:


Smells so secret

so I spilled some paint
so I take a tissue to wipe it off
but I drop it
so I reach over and grab it
and then there’s his smell
can’t be there
I think to myself
but yet it is
maybe I’m just happy
he still tells me his secrets