Prozac & the Country

In de categorie beautyproducten waarover ik niet tevreden ben, staan de haarproducten met stip op nummer één. Ik ben namelijk gezegend – lees de ironie want u kan hem niet horen - met krullen van het type Australian surferchick meets Pam on Venice Beach, the dark version, dat zich thank god ver weg van de secties pijpekrullen en kroezelhaar bevindt, maar eerder neigt naar net-iets-meer-als-golvend en zich zonder product jammerlijk omvormt tot een ondefinieerbare massa half steil, half krullend, maar vooral pluizig haar. En, beste mensen, voor dat haartype bestààn geen producten, I’m tellin’ ye.
Helemaal niets gebruiken voor mijn haar zou je reinste social suicide zijn. Niemand zou me nog willen kennen en ik zou een heuse Spiegelstorm moeten ontketenen waarbij ik de woedende, mij niet meer kennende menigte zou moeten opdragen elk spiegelend, weerspiegelend of reflecterend oppervlak te vernietigen.
Leaves me with the only other option; wél iets gebruiken. Maar wat o wat? De traditionele gel gebruik ik op letterlijk en figuurlijk stormachtige dagen, omdat het daarmee het best in model blijft, lees: het verandert niet in een fluffy bron van ergernis als ik het eens per ongeluk een fractie van een seconde aanraak. Echter, het nadeel van dit stormoverlevende goedje is dat het op zo’n echt ranzig vettige manier glanst, alsof je je haren een week niet gewassen hebt. En als er iets is waar ik, ondanks mijn tegensprekende look, prat op ga, is het wel dat ik elke dag mijn haren was. Oók als de wekker om half vijf al afgaat. Omdat ik nu eenmaal op hygiëne gesteld ben, maar ook, en niet in het minst, omdat gel dan wel stormen mag overleven, maar geen nachten. Een regelrechte rattennest is wat ik aantref als ik ’s ochtends in de spiegel kijk.
Om dat zootje ongeregeld in goede banen te leiden, is al zowat alles de revue gepasseerd: allerhande soorten gel (te vettig), brylcream (no comment), wax (vééél te vettig), klei (moet ik het blijven herhalen?), spray (geen effect), mousse (idem), crème (en we vallen weer in herhaling), en ga zo maar verder en ga zo maar voort. Het enige wat een heel klein beetje soelaas brengt, is het lokmiddel van got2b, een lijn in het Schwarzkopf-gamma, al hoort er een handleiding bij. Het moet aangebracht worden op handdoekdroog haar, als ik iets te lang wacht is het kalf verdronken. Wanneer het helemaal droog is, moet ik voorzichtig met de handen door het haar gaan om de glans er een beetje uit te krijgen en er vervolgens absoluut niet meer mee in aanraking proberen te komen, of de fluffiness duikt onherroepelijk op. Om diezelfde reden moet ik me overigens na maximum tien uur na het aanbrengen als Assepoester naar huis reppen.
Toen ik enkele dagen geleden in de winkel naar mijn lokmiddel-met-handleiding reikte, zag ik vanuit mijn ooghoek een nieuw product met in het Duits de welluidende naam Schmusekatze in het gamma. Hoe schattig, dacht ik, toen ik de kleuren en het kleine hebbeding aan de dop zag, een echt stylingproduct voor kleine meisjes. Ik wou achteloos verder lopen, tot ik de no frizz vermelding in de gaten kreeg. Ondertussen weet ik dat dat evenveel onzin is als Bush van tijd tot tijd uitkraamt, maar toch, als ik het zie, kan ik het niet laten staan.
En dus heb ik vandaag de test gedaan, tenslotte kom je op een zondag op het werk niet zo heel veel mensen tegen, en al helemaal niemand die van belang is. Bovendien heb ik ten allen tijde een emergencykit bij de hand moest het compleet verkeerd uitdraaien. Bij het aanbrengen was ik, toegegeven, onder de indruk. Dit was het eerste product dat zo aangenaam aanvoelde, het haar niet verzwaart zoals ze allemaal beweren te doen en mijn haar echt zacht maakt. Tegen de tijd dat mijn haar droog was, wachtte me nog een aangename verrassing; het zag er eens niet uit alsof ik het een friteusekuurtje had gegeven. Voor ik het uitroep tot uitvinding van de eeuw, moet ik me echter eerst zien te verzoenen met het feit dat ik, zoals altijd met de ‘lichtere’ producten, weer balanceer op die verdomd dunne grens tussen de zogenaamde gedefinieerde krullen en het ijle, fluffy niets. Of mijn dosering nog wat finetunen. De eerste optie wordt het alvast niét.