Als het Belgische weer niet voor een stralend blauwe lucht zorgt, dan doen we dat gewoon zelf. Het bespreken van de ergernissen, het gebrek aan teamwork en het ontbreken van communicatie hebben de donderwolken verdreven. Het moeilijkste, rekening houden met elkaars verzuchtingen en de voornemens naar de status van daden verheffen, moet nog komen. Maar dat zal lukken, dat staat als een paal boven water. Been there, done that. Meerdere malen. En ja, tóch blijven we ons aan die rotsteen stoten. Het is een zware, die we niet zomaar van ons pad gerold krijgen, maar op een dag keilen we hem de ravijn in. Want wat mijn relatie met The One betreft, is opgeven geen optie.
Toen ik om 5 uur vanochtend nog steeds klaarwakker was, besloot ik om het nog maar een extra uurtje uit te zingen en dan een telefoontje te plegen naar de eerste collega die op het werk aankwam om te melden dat ze vandaag niet op mij moeten rekenen. Vandaag claim ik, gewapend met laptop, boeken en dvd’s, het bed. De héle dag.